روایتی از روزه داری رزمندگان

به گزارش جام پارسی، سال 64 اولین سالی بود که گردان ما یک مقر ثابت پیدا کرده بود. نام مقرمان را شهید نوریان الصابرین گذاشته بود. واقعا هم ما جزو صابرین بودیم.

روایتی از روزه داری رزمندگان

به گزارش جام پارسی، جعفر طهماسبی از رزمندگان تخریب چی لشکر 10 سیدالشهدا(ع) درباره ماه مبارک رمضان در جبهه روایت می کند: در جبهه اطاعت مهم بود و عبادتی مقبول خدا بود که از روی اطاعت و بندگی باشود. در آن زمان اگر خدا قبول کند در جبهه تکلیف ما روزه خواری بود. چون از خود اختیاری نداشتیم و آماده بودیم برای انجام مأموریت. از طرفی بر اساس حکم امام خمینی(ره) رزمندگان در حکم مسافر به حساب می آمدند؛ خصوصا ما بچه های تخریب که یک لحظه هم بیکار نبودیم. اما نیروهای ستادی و بعضی از راننده ها فراغتی داشتند برای روزه دریافت.

سال 64 اولین سالی بود که گردان ما یک مقر ثابت پیدا کرده بود. نام مقرمان را شهید نوریان الصابرین گذاشته بود. واقعا هم ما جزو صابرین بودیم. چرا که همه گردان ها و واحدهای لشکر در دوکوهه و اطراف سد دز مستقر بودند و فقط ما دریک بیابان بی آب و علف و پر از مار و عقرب و رُتیل در آن گرمای 50 درجه بعد از پل کرخه جا و مکان داشتیم.

ماه رمضان سال 64 آخرین ماه رمضانی بود که شهید نوریان بین ما بود.

این تصویر برای همان ماه رمضان است که با تلاش شهید حاج قاسم اصغری با پیراهن آبی و بقیه بچه های حسینیه مقر سر پا شد.

منبع: خبرگزاری ایسنا
انتشار: 30 خرداد 1399 بروزرسانی: 30 خرداد 1399 گردآورنده: jameparsi.ir شناسه مطلب: 642

به "روایتی از روزه داری رزمندگان" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "روایتی از روزه داری رزمندگان"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید